أنا حسینٌ ثار الله

آن لب شیرین که پر از خنده شداین دل تنگ باز تپندنده شدداد همه بود مرا باد به بادباد که در موی تو چرخنده شددینه و پارینه ز یادم برفتچون سوی من چشم تو بیننده شدجان چرا ناگهان افشرده شداژغی تو بود که پیچنده شداز نوک سر تا سر پام یک سرهتو بنگر، بین که چه گردنده شدپیکر رم کرده ندیدی ببینجای دگر جانور جنبنده شددر سر من دیو نماینده شدکان سر پستان تو جستنده شدچون برساندی تو بدینجا سخنیار تو بس کن که ستاینده شدخواب پریشان تو رها کن متیننیمه شب هم در گذر از بنده شد95/12/13پانویس: واژه ای جدا از پارسی در سروده ی بالا پیدا کردین جایزه دارین P:پس پا نویس: این تارنگار (وبلاگ) برای زمانی کوتاه بسته خواهد بود! أنا حسینٌ ثار الله...